movie info: XVID 592x320 23.976fps 701.6 MB SubEdit b.4066 (http://subedit.com.pl)/
Zapraszam cię na śniadanie.
Nie mogę. Muszę iść do kościoła.
To może po mszy. Proszę, tak dawno się nie widzieliśmy.
Załóż to proszę.
Nie chciałbym, żeby twoje maleństwo się rozchorowało.
Ale jest zimno.
- No chodź. - Ok.
Ok?
Przyjdziesz?
Pewnie.
Super.
- Mogłabyś się okryć? - Aaa, tak.
Narazie.
Wisisz mi 5 dolarów.
Nie zapłacę, dopóki go tu nie zobaczę.
Coś się z nim dzieje, martwi mnie to.
Ciągle to powtarzasz...
Myślę, że za bardzo się przejmujesz.
Na całym świecie
są książki, książki i książki o prawach.
Ale na tym świecie jest tylko jedno prawo.
Nie potrzebujemy pytać: "Panie, co mam zrobić?".
Ponieważ Pan powiedział nam co mamy robić.
Kochajmy się.
To moi drodzy jest jedyne, prawdziwe prawo.
Miłość jest Bogiem w działaniu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku teraz i zawsze, i na wieki wieków.
Amen.
Chyba przyda się pani pomoc.
Och, dziękuję bardzo.
Dzisiaj ja wiozę je do szpitala.
Jesteś przystojnym chłopakiem, Lars.
Gdzie twoja dziewczyna?
Nie mam dziewczyny.
- Jesteś gejem? - Nie.
Mój wnuk jest gejem. Wiem o tym wszystko.
Tak, ale ja nie jestem gejem, więc...
Będzie ci lepiej jak sobie kogoś znajdziesz.
Daj go komuś miłemu.
Tak, na dobry początek.
Cześć Lars.
No cóż...
Do zobaczenia jutro, w pracy.
Tak, pewnie, cześć.
Karin, mój brat na 27 lat, może chce być sam.
On tego nie chce.
Naprawdę... idź już.
A skąd to wiesz?
Ponieważ...
ludzie tacy nie są.
O, już jest.
Lars!
Przecież obiecałeś!
Czy to normalne?
Należy się 5 dolarów.
Dzień dobry.
Dzień dobry Cindy.
Miło spędziłeś weekend?
Ta nowa dziewczyna jest ładniutka.
No wiesz, Margo. Co o niej myślisz?
Lars, musisz to zobaczyć.
Nie mam dziś nastroju na pornosy.
To nie jest porno.
No dobra, jest... ale zerknij.
Podoba ci się?
To jest mocne.
Jak wpiszesz 56kg, to ona będzie tyle ważyć.
Tak mówisz?
Możesz wszystko zmieniać, są tu różne głowy...
i inne części.
Możesz zaprojektować własną kobietę.
I Lars...
Tak?
Anatomicznie są bez zarzutu.
Nie zamierzasz chyba tego kupować?
Chciałbym...
ale zobacz ile one kosztują,
a ja spłukałem się na Xboxa.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Ludzie, przyszła Margo. Hura.
Czy mógłbyś...
Tak się zastanawiałam...
Obydwoje mieszkamy nad jeziorem i moglibyśmy korzystać z jednego samochodu.
Lars, dzisiaj ty robisz kawę.
No, tak.
Wiesz gdzie leży problem Margo?
Jesteś zbyt agresywna.
Wyluzuj.
Zamknij się.
Zatrzymaj się!
Karen..?
Co?
Chcemy, żebyś wpadł na kolację.
Przyjdziesz?
Przestraszyłaś mnie.
Przepraszam.
Kochanie, przepraszam.
Poczekaj.
Nie mogę.
Dlaczego nie?
Lars, brakuje nam ciebie.
Muszę dzisiaj popracować w domu.
Nie chcę kłopotów.
Nie prawda.
Słyszałaś? To chyba telefon.
Nie! Czekaj!
Lars, zatrzymaj się!
Proszę cię.
Mam już inne plany
i nie mogę.
Mamy potrawkę i ciasto wiśniowe.
Proszę, puść mnie.
Nie.
No dobra.
Nie zjesz już więcej?
Tak, było pyszne. Dziękuję.
Nie, nie, siadaj. Dzisiaj moja kolej.
Pogadajcie sobie.
Karen martwi się, że masz problemy, bo tyle czasu spędzasz sam.
Czuję się dobrze.
Dokładnie to samo jej powiedziałem.
Ojciec był podobny, więc...
Z tą różnicą, że on zupełnie nikogo do siebie nie dopuszczał.
To nie prawda.
Tak... No, wiesz... Może po śmierci mamy.
Ale, przecież nie znałeś go wcześniej.
To znaczy, to nic za czym byś mógł tęsknić.
Naprawdę chcielibyśmy, żebyś się do nas wprowadził.
Dziękuję, ale nie mogę.
Dom należy, w połowie, do ciebie.
Tak, wiem, ale dziękuję.
Po prostu o tym pomyśl.
Dobranoc, śpij dobrze.
Dobranoc.
Czekaj, masz tutaj to co zostało.
Macie mój koc?
- O, tak, jest na... - Ja pójdę. Trzymaj.
To bardzo ładny koc.
Gus mówił mi, że mama go dla ciebie uszyła,
gdy była w ciąży.
Napewno bardzo cię kochała.
Tak jak my.
Jesteś na mnie zły?
O, już idzie.
Oto i on.
- Dobranoc. - Dzięki. Dobranoc.
No co?
Porozmawialiśmy. Wszystko z nim w porządku.
6 TYGODNI PÓŹNIEJ
Halo?
Cześć Lars. Mówi Karen.
Przyszła do ciebie jakaś wielka paczka.
Jest w garażu.
Ok. Dzięki.
Cześć.
Dzięki.
Ładny sweter.
Hej! Wchodź do środka.
Dzięki. Jest może Karen?
Karen!
Tak?
Podejdź tu kochanie. To Lars.
Naprawdę?
Tak.
Ona po prostu...
ćwiczy jogę dla kobiet w ciąży.
To dobre, dobre ćwiczenia...
- Cześć. - Cześć.
Co słychać?
Mam gościa.
- Masz..? - W garażu?
- Teraz? - Tak.
Gościa?
To świetnie.
Tak.
Ona nie jest z tąd.
Ona?
A jak ty... gdzie...
Gdzie ją poznałeś?
W Internecie.
Wszyscy teraz tak robią.
To doskonale.
Ona, nie bardzo, mówi po angielsku.
Nic nie szkodzi.
To tak jak gość, z którym pracuję. Żaden problem.
A tak, ona jest na wózku inwalidzkim.
Nie chcę, żeby poczuła się obco.
- O nie! - Nie zwracamy na to uwagi.
I muszę was jeszcze poprosić...
Wiem, że to ogromna przysługa...
Ona jest bardzo religijna,
a ponieważ oboje jesteśmy młodzi
i wolnego stanu, nie czujemy się razem zbyt dobrze w garażu...
Może mieszkać w różowym pokoju.
Może tu spać.
- W różowym pokoju? - Tak.
- Fajnie. - Pewnie.
Damy nowe ręczniki.
Tak, żeby było jeszcze bardziej różowo.
Fajnie.
Już przygotowujemy.
Zaczynajmny.
To jest...
Wy cisi jesteście... wiesz co mówią?
Naprawdę się cieszę.
- Do zobaczenia, wkrótce. - Dobra.
Wiecie, że Bianka jest misjonarką?
Nie. Była misjonarką, bo wychowały ją zakonnice.
Ale teraz jest na urlopie naukowym i może się cieszyć życiem.
Jest wstydliwa.
Tak, jesteś.
Wszystko jest takie nowe... dla niej.
Jesteście głodni?
Umieramy z głodu.
Pomóż mi w kuchni.
I jak było?
Tak, wiem.
On oszalał, po prostu oszalał!
- I co teraz zrobimy? - Nie wiem.
O, Boże...
Musimy go zabrać do "psychiatryka".
Karen, nie mogę patrzeć jak mój młodszy brat...
kompletnie oszalał!
Weź się w garść!
- Uspokój się! - Jak mam wziąć się w garść.
- Musimy jakoś przez to przejść. - Nie wiem jak to zrobimy...
Ja też nie wiem,
ale musisz się uspokoić.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Karen! Przecież ona nie będzie jeść!
Nigdy w to nie uwierzycie...
Ale mnie to wkurza.
Bianka była w tropikach.
Ona jest Brazylijką.
No tak, pół-Brazylijką, pół-Dunką, prawda.
Ktoś ukradł jej bagaż.
Tak.
I ukradli jej wózek inwalidzki.
To okropne.
Tak, możesz w to uwierzyć, Gus?
Tak, po prostu nie do wiary.
Racja.
Jestem zły z tego powodu.
No cóż, ja...
Mam do ciebie prośbę.
Nie obrazi się, obiecuję.
Karen, czy mogłabyś pożyczyć Biance jakieś ubrania.
Ona nie ma żadnych.
Możesz?
Nie wiem czy nosimy ten sam rozmiar.
Nic nie szkodzi Karen.
Bianka nie przejmuje się takimi drobiazgami.
Pewnie.
Widzisz? Mówiłem ci.
Dzięki.
To był pokój mojej mamy.
Jeśli czegoś będziesz potrzebować,
Gus i Karen są po drugiej stronie korytarza.
Ja jestem w garażu.
Ale to już wiesz. Co jeszcze..?
Masz całkiem nowe ręczniki.
To dzięki Karen.
Lars. Myślę, że powinniśmy już iść spać.
Dobra.
Jeszcze tylko...
Chciałem ci powiedzieć jak szczęśliwy jestem, że ty...
Lars, myślę, że już...
Tak. Dobranoc.
Poczekaj.
Gus miał dobry pomysł.
Martwił się o zdrowie Bianki.
No wiesz, to całe podróżowanie, zmiany klimatu...
Chodzi o stres.
Umówię nas z Dr Burman na jutro... jutro rano.
Wszyscy pójdziemy.
Tak, pamiętasz Dagmar?
Myślisz, że to dobry pomysł?
Powinniśmy tak zrobić.
To bardzo dobry pomysł, bo i tak miałem...
rozejrzeć się jutro za wózkami.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Do jutra.
Mój Boże.
Natasha uciekła z Moskwy, gdzie musiała rozbierać się dla mafii.
Teraz pragnie pokochać prawdziwego Amerykanina.
Midori porzuciła wysokopłatną pracę w Tokio,
ponieważ pozostawała niespełniona jako kobieta.
Tammy porzuciła liceum, aby zatrudnić się na Rodeo.
Czy poradzisz sobie z ujarzmieniem tej klaczki, kowboju?
Lekarz nam powie co mamy robić.
Ona jest lekarzem rodzinnym, a my potrzebujemy psychiatry.
Jest też psychologiem.
Powiedziała, żebyś nadal traktował to jak parodię.
Co ludzie sobie pomyślą?
Nie powinniśmy się o to martwić.
Racja.
Tam kiedyś pracował mój ojciec.
Nasz ojciec.
To jest biblioteka.
Też będziesz mogła sobie coś wypożyczyć.
W zasadzie wezmę to na moją kartę, ale...
Nie wiem...
Gus, czym zajmował się nasz ojciec?
Wodą i prądem.
Ja pracuję w departamencie szkolnictwa.
Brakuję mi ich, ale jest tyle pracy w domu.
Wrócę tam, jak tylko dziecko podrośnie, i ty...
Tak, pewnie.
"Reader's Digest", "Midwest Living",
a może "Country Home"?
Też bym to wybrał.
No cóż... Ma niskie ciśnienie krwi.
- Czy to coś poważnego? - Może być.
Z czasem się przekonamy.
Jest dobrze.
Moje pewnie też jest niskie.
Chciałabym, żebyś przyprowadzał ją co tydzień, na specjalną terapię.
Mógłbyś to zrobić?
Tak. Czy to naprawdę konieczne?
Tak.
Coś jeszcze?
Skoro ona tak mówi, to powinniśmy...
Możesz umówić wizyty, u Joanny, w recepcji.
Mam nadzieję, że się lepiej poznamy, Bianko.
Karen, on powinien się znaleźć w szpitalu.
Nie.
Mój wujek Carl, poszedł do właśnie takiego miejsca i już nie wrócił.
Ale on potrzebuje więcej pomocy, niż jesteśmy mu w stanie udzielić.
Mówiłam, że coś jest nie tak, ale nie słuchałeś.
Przepraszam, że przerywam...
Czy Lars był aktywny?
Pracował, mył się, ubierał?
Jak do tej pory...
Miał jakieś napady agresji?
O, nie, nigdy. On nawet nie podnosi głosu.
Musimy go wyleczyć. Potrafisz go wyleczyć?
Nie wiem, Gus.
Nie sądzę, aby to były zaburzenia psychiczne lub schizofreniczne.
To nie jest wina genów, ani wady mózgu.
No więc, co tu się dzieje?
To wygląda na urojenie.
Urojenie?
Jakim cudem on doznał tego urojenia?
Tego właśnie musimy się dowiedzieć.
Możliwe, że załamanie nastąpiło jakiś czas temu.
Chyba nie zauważyliśmy tego.
Nastąpiły jakieś zmiany w rodzinie, przez ostatni rok?
Nie. Wszystko pozostało bez zmian,
poza tym, że Karen jest w ciąży, a Lars nie.
To niekoniecznie jest coś złego.
To co nazywamy chorobą psychiczną, nie zawsze jest tylko chorobą.
To może być komunikowanie, próba rozwiązania czegoś.
Znakomicie. Kiedy on skończy?
Jak już nie będzie miał takiej potrzeby.
Jak możemy pomóc?
Zaakceptujcie to.
- O, nie, nie. - Nie, nie...
Mamy udawać, że ona jest prawdziwa?
Nie potrafię. Nie mogę...
Ona jest prawdziwa.
Mam na myśli, że ona tam jest.
Tak, wiem. Ale ja... nie zamierzam tego zrobić.
I tak nie będziesz miał na niego wpływu.
Bianka jest tu z jakiegoś powodu.
- Ale, ale... - Nie mamy wyboru.
W takim razie zrobimy co będzie trzeba.
No tak, tak... Niech wszyscy się z niego śmieją.
I z ciebie.
Ona uwielbia dzieci.
- Jeszcze kawy, Lars? - Tak, proszę.
Widziałaś tą śmieszną buźkę?
Bianka też chce?
Tak.
- Proszę bardzo. - Dziękuję Karen.
Gus? Nie? Ok.
Tak, pewnie.
Nie idziesz dziś do pracy, Gus?
Nie czuję się najlepiej.
Och, nie.
Może Bianka ci jakoś pomoże. Była na kursie pielęgniarskim.
Nie była.
Nie była na kursie pielęgniarskim, Lars,
bo nie jest osobą...
Jest wielką plastikową rzeczą.
Niesamowite.
Słyszałaś to?
Bianka powiedziała, że taką ją Bóg stworzył. Aby mogła pomagać.
Nie spóźnisz się do pracy?
Spóźnię się.
Muszę już lecieć.
Jadę to odwalić.
- W porządeczku. - Masz numer do mnie, do pracy?
Tak.
Chciałem ci powiedzieć, że pięknie dziś wyglądasz.
Mam nadzieję, że lepiej się poczujesz, Gus.
Ja też.
Wielkie dzięki za śniadanie.
Muszę lecieć. Narazie.
Do zobaczenia.
No wiesz. Musiałem spróbować.
No co?
To jest po prostu...
Taka jest prawda.
Za bardzo byliśmy sobą pochłonięci.
Przecież to nie moja wina.
Nie moja wina.
Chodź Bianko. Zadzwonimy w kilka miejsc.
Dzień dobry Cindy. Ładnie dziś wyglądasz.
Dziękuję. Panie Słoneczko...
Możę trochę na to za wcześnie,
ale wiesz jak to lubię.
No dobra, gdzie one są. Wiem, że je wzięłaś.
- Nie prawda. - Prawda. To była zemsta.
- Za co? - Za ten błędny pierwiastek.
- Ach, za to... - Lars!
Brakuje mi trzech figurek.
Dzisiaj ty robisz kawę.
Słuchaj Margo. Te figurki są dla mnie bardzo ważne.
Były bardzo drogie i jeśli nie zobaczę ich na moim biurku,
to lepiej niech twój misio zacznie się bać.
Zwrócę je. Pojedynczo.
Idziesz na imprezę do Cindy?
Niestety nie.
Miałam nadzieję, że przyjdziesz.
Naprawdę bym chciała.
Jeśli tak...
Byłoby super.
Myślisz, że mogę przyjść z dziewczyną?
Tak, tak. Ja też z kimś przychodzę.
Nigdy nie słyszałam o lalkach do seksu.
Lalki miłości. Tak je nazywają.
Widziałam w kablówce.
Mówisz serio. Bianka naprawdę ma..?
Więc jest jak każda dziewczyna.
Przepraszam.
Nie gadaj.
Siostra szefa?
Chciałbym mieć kobietę, która by nie gadała.
To wcale nie jest śmieszne.
Nie chcemy mieć z nią nic wspólnego.
To złoty cielec.
Tego przecież nie chcemy.
On się nie modli do niej. Umawiają się tylko.
Czy młodzi już nie mają siły woli?
On jest chory, dobra? Jest chory.
Mieliśmy nadzieję, że nam pomożecie.
Utorujecie drogę...
Postarajcie się zrozumieć.
Możemy spróbować.
Na miłość boską, przecież to nic wielkiego...
Sally, twój kuzyn ubiera koty w sukienki.
Hazel, twój bratanek oddał wszystkie pieniądze na klub UFO.
Arnie, a twoja pierwsza żona była kleptomanką.
- Nie była! - To dlaczego jest pochowana w moich kolczykach?
Tego już wystarczy.
Takie rzeczy się zdarzają.
Lars to dobry chłopak.
Możecie na mnie polegać.
Dziękujemy, pani Gruner.
Ale nie przyprowadzi jej do kościoła, prawda ojcze Bock?
No cóż...
Pytanie jest, jak zawsze to samo:
Co zrobiłby Jezus?
Chciałbym, korzystając z okazji,
powitać w kościele naszych nowych gości.
Dobrze cię widzieć Bianko.
Niech cię Bóg błogosławi, Lars.
- Bardzo dziękujemy. - Nie ma za co.
To dla ciebie Bianko.
Dziękujemy.
Bianko, to moja przyjaciółka, pani Gruner.
Ma wspaniałą figurę.
Są bardzo ładne, prawda?
Są sztuczne, więc nie zwiędną. Nieźle, co?
Uważaj, uważaj...
Wygodnie ci?
Pójdę po wózek.
Możesz zapiąć pas?
Bianko, Gus zapnie ci pas bezpieczeństwa.
Przykryj jej tym kolana, żeby się nie przeziębiła.
Dziękuję.
Dzięki Gus.
Dokąd jedziecie?
Sekundkę.
Ona nie wie. To tajemnica.
Ale tobie mogę powiedzieć.
Ona ciągle zadaje mi te pytania.
Chce wiedzieć wszystko o mnie.
Pomyślałem więc, że zabiorę ją nad jezioro.
Tam gdzie się zawsze bawiliśmy.
- Tak. - Pamiętasz?
Brzmi nieźle.
Tak.
Już idę. Po co te krzyki?
Gus z kolegami zawsze tu przychodził.
W soboty wędkowali.
W środy grali w hokeja.
Jeździli też na snowboardach...
Uważaj na głowę.
Wszystko w porządku?
To jest domek na drzewie.
Tu jest lina, a tam drabina.
CHOROBA PSYCHICZNA UROJENIE
Powinnaś zobaczyć jak rąbię drwa.
Jestem w tym naprawdę dobry.
Przepraszam.
Nie mogłem się już doczekać.
Chciałem zobaczyć jak sobie radzi.
Musi odpocząć po kuracji.
To nie działa bez odpoczynku.
Dotrzymasz mi towarzystwa?
Lars, chodź ze mną.
Wiesz ile jeszcze będzie potrzebowała zabiegów?
Nie.
To bardzo podstępna choroba.
Ale pomocne byłoby uzupełnienie historii...
Wiesz coś o rodzicach?
Zmarli, kiedy była dzieckiem.
To niesprawiedliwe.
Tak, ale...
ona się nad sobą nie użala.
Po prostu chce być normalna.
Chce, żeby wszyscy ją tak traktowali.
To miłe.
Podziwiam to.
Tak, ja też.
Czy to twój mąż?
Tak.
Zmarł.
Och, nie.
Przykro mi.
Mieliście dzieci?
Nie.
Musisz czuć się samotnie.
Z samotności czasem zapominam jaki jest dzień
i jak przeliterować własne imię.
A ty?
Zabawna jesteś.
Więc jaka jest różnica pomiędzy urojeniem a halucynacją?
Jedno jest fałszywym postrzeganiem, a drugie fałszywą wiarą.
Więc jak to pomieszać, to FBI będzie ścigać...
DEA
NSA
IRS, ATF, AAA...
To już jest urojenie.
Kolego, oni wszyscy nas obserwują.
Dlaczego to dla niego robimy?
Przestań już.
To jest zabawne.
Naprawdę?
Sama już nie wiem.
Może i nie.
Opowiedz mi o Karen.
Nie znam jej zbyt dobrze.
Jest cudowna.
Gus i ja mamy szczęście do kobiet. Jest wspaniała.
Ale ona...
Nie musimy rozmawiać.
Znajdźmy ci coś do poczytania.
Nie, to po prostu...
- Tak między nami. - Oczywiście.
Martwię się o nią.
Myślę, że ma mały problem.
Może nie powinieneś mówić.
Nie, w porządku, to tylko...
Myślę, że to przez niepewność.
Ona cały czas próbuje wszystkich przytulać.
A przecież nie wszyscy lubią być przytulani.
Ona tego nie rozumie i odbiera to osobiście.
To rani jej uczucia.
Nie wiem co mam z tym zrobić.
A ty?
Czasem to bardzo wygodne,
po prostu mieć czyjeś ramiona wokół siebie.
Nie sądzisz?
Nie.
To miłe uczucie.
To wcale nie jest miłe. To sprawia ból.
Jak rozcięcie, albo stłuczenie?
Jak oparzenie.
To, tak jak wychodzisz na zewnątrz i stopy ci marzną,
a potem wracasz i odmrażają się. To takie uczucie.
Prawie, dokładnie tak.
Tak samo ze wszystkimi?
Nie zupełnie z Bianką.
Ale ze wszystkimi pozostałymi.
Więc, nie dajesz się ludziom dotykać?
Nie masz z tym kłopotów?
Nie tutaj, bo mam na sobie te warstwy.
To pomaga.
Nie możemy zmienić Karen,
ale mogę pomóc tobie.
Jest dobrze.
Ból?
Tak, ale mogę go znieść.
Wszystko w porządku?
Na dziś wystarczy.
Też tak myślę.
Co?
Tak, czuję się dobrze.
Jest naukowo udowodnione, że ulubionym słowem każdego,
jest jego własne imię.
Jeżeli będziesz często powtarzać imiona, wszystko będzie dobrze.
Zobaczysz, że to ich uszczęśliwia.
Tak.
Pan Słoneczko. A to musi być Bianka. Witajcie. Zapraszam.
Mam na sobie buty, ale tu mam kapcie...
Nie przejmuj się. Baxter!
Baxter, kochanie.
Lars, to jest mój mąż.
Cześć.
Bianko...
Jak się masz.
To dla mnie Bianko?
Dziękuję.
Może Baxter przyniesie wam coś do picia?
Lars?
Piwo.
A dla Bianki?
Ona nie pije.
Nie lubi też jak ja piję, ale to jedno mogę.
Może wezmę wasze płaszcze?
To jest Margo, a to Bianka.
Cześć.
Dobrze, że zostawiłaś mi wiadomość, bo bym się wystraszyła.
To takie dziwaczne.
- To zaburzenie psychiczne. - Ale świr.
Lars?
On jest zakochany w tej silikonowej zdzirze.
Ona ma na imę Bianka.
- Czy oni uprawiają seks? - Ona jest do tego stworzona.
Więc, zamierzacie się pobrać?
- Tak. - Nie.
Zabiłabym za takie włosy.
Ja bym je trochę tu przycięła... dłuższe z przodu, krótsze z tyłu.
Lars nie dałby jej obciąć włosów.
Faceci lubią długie włosy.
Nie dbam o to.
Jeżeli jej się podoba, to mnie też.
Takich facetów lubię.
Potrzebuję wina.
Przyniosę ci.
Coś dla was?
Cześć szefie.
Bianka to świetna laska.
Dzięki.
Nawet nie wiesz, jaka jest silna.
To jest najważniejsze u kobiet.
Trwają przy tobie, chociaż są lepsi.
Czy ona... jest elastyczna?
Tak.
Dobrze się bawiłaś?
Tak.
Po prostu jestem szczęśliwy.
"...pocieszał się, spacerując niewielką łąką,
pisząc i rzeźbiąc w korze drzew
i drobnym piasku mnogość wierszy.
Wszystkie współgrające z jego smutkiem,
a część ku chwale Dulcynei."
"Najbardziej jednak trapił go brak drugiego pustelnika, któremu mógłby się zwierzyć."
Ból?
W porządku.
Jest dobrze, jakoś to znoszę.
Pewnie się cieszysz, że narodziny już wkrótce.
Nie chcesz zostać wujkiem?
Nie chciałabyś zostać matką?
Nie wiem.
Tak.
Ale nie jestem w stanie mieć dzieci.
Szkoda.
Z Bianką jest tak samo.
Ona też nie może mieć dzieci.
Przykro mi.
Jej matka zmarła podczas porodu...
Tak jak twoja.
Macie wiele wspólnego.
Nauka poszła do przodu, od tamtych czasów.
Jest o wiele lepiej.
Ale to się nadal może przydarzyć, prawda?
Bardzo mało prawdopodobne.
To jest rzadkość.
Ale to możliwe.
Lars, oddychaj głęboko.
To normalne.
Przepraszam.
Przepraszam... ale to takie niebezpieczne.
Usiądź, ułóż głowę między kolanami.
Włóż głowę między kolana. Siadaj.
Po prostu włóż głowę między kolana, pochyl się.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Oddychaj.
Co sądzisz o komórkach?
Powinniśmy mieć telefony.
Moglibyśmy zawsze do siebie dzwonić.
Co powiesz na...
poniedziałkowe i środowe popołudnia i może całe soboty?
Tak? Jesteś pewien?
Bianko, nie będzie ci to przeszkadzać?
Bianka chce być wolontariuszką w szpitalu, w czwartki, po południu.
Naprawdę chcesz?
A co z twoim ciśnieniem?
Pomyśl o tych wszystkich dzieciach. One ją kochają.
To prawda.
Nałożymy trochę lakieru, dla lepszej faktury.
Nie wiem co o tym myślicie, ale...
Podoba mi się.
To naprawdę ładne.
Jesteście pewne, bo już nie odrosną.
Co to za dźwięk?
Zapytał Charles.
Słyszę telefon.
Jemu już się nie polepszy, prawda?
Nie, pewnie już nie.
Będzie kochał tą rzecz...
przez całe życie i to będzie moja wina.
Nie, nie jest...
Sam już nie wiem.
Wyprowadziłem się z domu przy pierwszej okazji.
Nigdy o nim nie pomyślałem.
Później wróciliśmy tu cali szczęśliwi.
A on mieszkał w garażu, jak jakiś pies.
Ja na to pozwoliłem.
Nie dziwne, że zamówił sobie narzeczoną w pudełku.
Chodź do mnie.
Dzień dobry.
Bianka!
Jesteśmy na górze.
Co się dzieje?
Jest przyjęcie dla wolontariuszy w VFW.
Czyż nie wygląda pięknie?
O, tak. Wygląda wspaniale.
Mieliśmy dzisiaj pograć w scrabble.
Jesteś pewien?
Tak.
Jej grafik jest na lodówce. Sprawdzałeś?
Nie. Zapomniałem.
Moglibyśmy zostać na chwilę sami?
Dziękuję.
Jesteś moją dziewczyną. Muszę dowiadywać się o naszych planach z twojego grafiku?
Kręci się wokół ciebie tyle ludzi. Nikt nie mógł do mnie zadzwonić?
Oni się nigdy nie kłócą.
Nie podoba mi się jego ton.
Posłuchaj mnie.
Bianka też ma swoje życie.
Nie masz szacunku do samego siebie, tak ją traktując.
Im szybciej to zrozumiesz, tym lepiej.
Siedzisz w pracy cały dzień. A co ona ma robić?
Czekać na ciebie? Zrobiłbyś to dla niej?
Nawet by cię o to nie poprosiła.
Ona jest teraz częścią naszej społeczności.
Pomaga tym, którzy nie mieli tyle szczęścia.
Powinieneś być z niej dumny.
A co ze mną?
Wielki dzieciak.
On jest zupełnie taki, jak mój mąż.
Będzie w domu o 11.
To moja dziewczyna. Nie muszę ustalać w grafiku naszych spotkań.
Wszystko w porządku?
Jak ona może czuć się dobrze, tak mnie opuszczając?
Ona cię nie opuściła. Wróci.
Wiem to.
Ludzie mogą robić co tylko chcą.
Niczym się nie przejmują.
Przejmujemy się.
Lars, przejmujemy się.
Wcale nie.
To nie jest...
To nie jest prawda.
Boże!
Każda osoba w tym mieście
ciężko pracuje, żeby Bianka czuła się jak w domu.
Myślisz, że dlaczego ma tyle miejsc, do których może pójść?
I tyle rzeczy do zrobienia?
Ze względu na ciebie!
Ponieważ ci wszyscy ludzie cię kochają!
Pchamy jej wózek,
wozimy ją do pracy,
odwozimy do domu,
myjemy ją,
ubieramy,
budzimy ją,
kładziemy do łóżka,
nosimy ją.
Ona nie jest drobna, Lars.
Bianka jest dużą, dużą dziewczyną!
To dla nikogo nie jest łatwe, ale to robimy.
Boże! Robimy to dla ciebie!
Więc nie waż mi się mówić,
że się nie przejmujemy.
- Hej. - O, Hej.
Jak poszedł mecz?
Kontrolerzy produkcji serów spuścili nam lanie.
Wszystko gra?
Zazwyczaj to ja kładę Biankę do łóżka.
Tak, tak...
No powiedz mu.
Chcieliśmy z tobą o tym porozmawiać.
Nie musisz już tego robić. Ja się tym zajmę.
Jesteś pewien? Mnie to nie przeszkadza. Myślałem, że ty...
Przepraszam.
To po prostu jeden z tych dni...
W porządku, rozumiem.
To wasza sprawa.
Zostawię już was.
- Hej, Gus? - Tak?
Dziękuję za to.
Nic wielkiego nie zrobiłem.
Zrobiłeś.
Jestem zmęczony.
Czy coś mnie ominęło?
Mocno się pokłócili.
- Poważnie? - Tak.
Lars, poznałeś już Erika?
Oficjalnie, jeszcze nie.
Jesteś tu dosyć popularny.
No cóż.
Mocny uścisk, kolego.
Tak.
Tak?
Mój gabinet.
Myślę, że zostanę.
Ona marnie się dziś czuje.
Razem zostaniemy.
W zeszłym tygodniu poprosiłem ją o rękę.
Gratuluję.
Kiedy ślub?
Powiedziała "nie".
Tak, wiem. Nie mogłem w to uwierzyć.
Przestań! Nie masz prawa tak do mnie mówić!
Nie, nie masz! Ja tak do ciebie nie mówię!
Przestaniesz wreszcie krzyczeć?
Rozmawiałem z Bianką, i...
mówiła, że w jej kulturze są te przejścia, rytuały i ceremonie...
Te wszystkie rzeczy, przechodząc przez które,
stajesz się dorosłym.
Czyż nie brzmi to wspaniale?
Tak.
Skąd wiesz?
Skąd wiem co?
To, że jesteś mężczyzną?
Nie mogę ci powiedzieć.
Czy to..?
Czy to przez seks?
Tak, tak, tak...
Nie... częściowo tak, ale... to nie przez seks...
Sam nie wiem. Nie wiem.
To dobre pytanie.
Tak, ale ja muszę wiedzieć.
Zaraz do tego wrócimy.
Powinieneś zapytać Dagmar.
Pytałem, a ona powiedziała, żebym zapytał ciebie.
No dobra, mogę tylko wyrazić moją opinię.
Tylko tego potrzebuję.
To nie jest jakaś matematyka, w środku nadal jesteś dzieciakiem...
Dorośniesz, gdy zdecydujesz postępować właściwie.
Nie wobec siebie, tylko wobec innych. Nawet jeśli to bolesne.
Na przykład?
Na przykład nie wyśmiewasz się z ludzi, nie zdradzasz swojej kobiety,
dbasz o rodzinę, przyznajesz się do błędów,
albo przynajmniej starasz się...
To wszystko co przychodzi mi do głowy.
Brzmi łatwo, ale z jakichś dziwnych powodów, nie jest.
Wiem, bo nic nie jest łatwe.
To tak, jak z naszym ojcem...
Nie musiał samotnie wychowywać dwójki dzieci.
Mógł nas oddać do sierocińca.
Ludzie tak robią.
Ale nas kochał i próbował postępować właściwie,
pomimo, że nie wiedział jak i pomimo złamanego serca.
Nie powinienem cię z nim samego zostawiać.
On był taki smutny, to mnie przeraziło, a ja...
Ja po prostu uciekłem.
Byłem egoistą.
Przepraszam cię.
W porządku.
Tym razem przesadziłeś.
Usunęłaś moje figurki.
Tylko je schowałam.
Nie powiesiłam ich.
Margo, i tak na to zasłużyłaś.
Zdejmij mu pętlę.
- Nie. - Zdejmuj!
Zrozum to. Miś nie żyje.
Przez ciebie.
Ostrzegałem ją.
To nie jest zwykły miś.
Zerwałam z Erikiem.
Nie wiedziałem.
Nie miał nawet żadnego powodu...
To jeden z ciekawych...
To po co był twoim chłopakiem?
Byłam samotna...
Ach, tak?
Dziękuję.
Co porabiasz w piątek?
Mam spotkanie samorządu szkolnego.
Bianka została wybrana, więc...
To wspaniale.
Tak.
Dlaczego pytasz?
Pomyślałam, że moglibyśmy wszyscy gdzieś wyjść, od czasu do czasu.
Nieważne.
Jak odwiozę Biankę, będę wolny.
Ale tylko ja, więc...
Byłoby wspaniale, Lars.
Dziękuję.
Ładny rzut.
Za bardzo podkręcasz.
Wiem.
Przepraszam, mamy już komplet.
Dziewczyny mają turniej.
Pogoń je.
Nie ma mowy Nelson, rozerwały by mnie na strzępy.
Czy to Lars?
Hej, kolego.
Jest komplet.
"No problema."
- Skopię ci tyłek, Margo. - To ja ci dokopię, Nelson.
Gratuluję.
Poczekaj do mojej kolejki.
Dokładnie tego mi było trzeba.
Wszystko wygląda teraz lepiej.
Dzięki, że poszedłeś ze mną na kręgle, Lars.
Nie chcę, żebyś sobie coś pomyślała...
ale nigdy nie mógłbym zdradzić Bianki.
Nie.
O mój Boże. Mam nadzieję, że sobie tak nie pomyślałeś.
Nigdy bym tego nie zrobiła.
Ok, dobrze.
Tak, ja też.
Ponieważ mężczyzna nie może zdradzać kobiety.
Dokładnie.
I vice versa.
Poza tym, nie muszę kraść czyichś chłopaków.
Pewnego dnia sama znajdę mężczyznę i...
też będziemy szczęśliwi.
Tak to chyba już jest.
Dzięki.
Śnieg.
Miałem nadzieję, że zima już się skończyła.
To tylko odwilż. Zima będzie do Wielkanocy.
Jeszcze raz dzięki.
Dobranoc Lars.
Nie wiem czy te wszystkie zabiegi działają.
Nie?
Co o tym myślisz?
Nie wiem.
Przykro mi.
Jest ciężko, jest ciężko, ponieważ...
Wiem, że ona mnie kocha,
ale odmówiła mi, gdy poprosiłem ją o rękę.
Powiedziała mi, że sama nie wie.
Nic ci nie mówiła?
Nic.
"Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko..."
Prawda, że lepiej?
Obudź się! Obudź się!
Ona się nie budzi.
Bianka! Jest nieprzytomna.
Jesteś pewien?
Bianka jest nieprzytomna.
Hej! hej! Ona wygląda normalnie...
Dzwoń na pogotowie.
Pogotowie?
Skąd miałam wiedzieć co robić?
Są tutaj. Wezwij Dr Burman.
Przepraszam. Musi pan poczekać tutaj.
Doktor zaraz przyjdzie.
Co?
Bianka jest ciężko chora.
Nieprawda, ona nie jest chora...
Nie jest, Lars.
Jest umierająca.
Boże!
Zatrzymamy ją, dopóki jej stan się nie ustabilizuje.
Chce zostać, tej nocy, sama z Larsem.
- Mogę do niej iść? - Pewnie.
Co?
Przepraszam, ale nic z tego nie rozumiem.
Jaki to będzie miało wpływ na niego?
Jak mogłaś na to pozwolić?
Nie ja na to pozwalam. To Lars.
To cały czas był Lars.
On podejmuje decyzje.
To on znalazł ją nieprzytomną.
To on powiedział, że jest umierająca.
Dobrze się czujesz?
Podali jej coś i usnęła.
Coś potrzebujesz, Lars?
Chcę z nią zostać w różowym pokoju, tej nocy.
Zejdź do pokoju rodzinnego, Lars.
Niech Bianka odpoczywa.
Wysłaliśmy Gusa i Karen do kina.
Nie chcieli cię opuszczać.
Cieszę się, że wyszli.
Fatalnie się czuję, że to wszystko dzieje się, na tak krótko przed porodem.
Takie jest życie, Lars.
Taka jest wola Pana.
Przyniosłyśmy jedzenie.
Dziękuję.
Czy powinienem coś teraz robić?
Nie, kochanie.
Ty masz jeść.
Przyszłyśmy posiedzieć.
To robią ludzie przy takich tragediach.
Przychodzą i siedzą.
Nie czujesz się trochę lepiej?
Mam "wiosenną gorączkę". Idziemy nad jezioro.
Chcesz iść?
Lars, może poszedłbyś z nami?
Wszystkim nam to dobrze zrobi.
Bianka?
Nie chcesz zobaczyć tak pięknego dnia?
Czy nie zbiera się na burzę?
W prognozie podali, że nie.
Wygląda na burzę.
Muszę rozprostować nogi.
Może zdążymy.
Lars?
Myślę, że popatrzymy na wodę.
Będziemy w pobliżu.
Krzyknij jak będziesz nas potrzebował.
- Myślisz o tym drugim samochodzie? - Nie wiem, a pasuje do ciąży?
Tak mi się wydaje.
Uważaj.
Gus!
Nie, nie. Nie biegaj.
Lars poprosił nas, żebyśmy nie ubierali się dziś na czarno.
Zrobił to,
aby przypomnieć nam, że to nie jest zwykły pogrzeb.
Zgromadziliśmy się tu,
żeby uczcić niezwykłe życie Bianki.
Z jej wózka inwalidzkiego,
Bianka dosięgła i dotknęła każdego z nas.
W sposób, którego nigdy byśmy sobie nie wyobrazili.
Była nauczycielką.
Była lekcją odwagi.
Bianka kochała nas wszystkich,
ale najbardziej Larsa.
Jego najbardziej.
Cześć.
Wszystko dobrze?
Tak, przepraszam, ja tylko...
Ten pogrzeb, mama i tata...
Jest niesamowity.
Tak.
Chciałem ci podziękować za...
Gus.
- Do zobaczenia w domu? - Oczywiście.
Prosiła, żebym się nie smucił, ale nie potrafię.
Ja też.
Z czasem będzie lepiej.
Wszyscy to powtarzają, więc...
To prawda.
Tak myślę.
Ale, już nie będzie nikogo takiego, jak ona.
Myślę, że powinniśmy...
dołączyć do wszystkich.
Chcesz się przejść?
Tak.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl